Współpraca w dwuosobówkach

Charakterystyka żeglarstwa sportowego pod kątem współpracy w klasach dwuosobowych

aaa

Na jacht działają siły aerodynamiczne i hydrodynamiczne. Aby uzyskać największą możliwą prędkość zawodnicy trymują żagle za pomocą fałów, szotów i różnych regulacji, by uzyskać optymalny kształt żagla.


Na jachtach dwuosobowych szczególnie duże znaczenie ma współpraca w załodze. Sternik zwyczajowo pełni rolę taktyka i to on podejmuje decyzje o wykonywaniu poszczególnych manewrów, zmianach kursu itd. Ponadto za pomocą szotów i regulacji trymuje żagiel główny – grot, a także obsługuje fał spinakera.


Załogant wyposażony w pas trapezowy ma za zadanie przeciwdziałać sile przechylającej poprzez wpięcie się w linkę trapezową, oparcie się stopami o nawietrzną burtę jachtu i wypchnięcie swojego ciała na zewnątrz. W pozycji na trapezie załogant trymuje żagiel przedni, a także spinaker na kursach pełnych.


Opisany powyżej podział ról na jachcie dotyczy większości załóg klasy L’Equipe oraz 420, jednakże śladem załóg mistrzowskich na poziomie olimpijskim załogant często przyjmuje rolę taktyka. Przekazuje sternikowi informacje o przebiegu wyścigu, pozycji rywali, odstępie, wysokości, szkwałach i zmianach kierunku wiatru.


Dobrze zgrana załoga wykonuje ruchy potrzebne do prowadzenia łódki w sposób powtarzalny, zamierzony, efektywny, pomagając sobie wzajemnie. Sportowcy rozumieją się bez słów, bo znają sposób myślenia współpartnera. Odtwarzają wytrenowane manewry, a są to ruchy złożone w czasie, przestrzeni i z dodatkowymi elementami jak rywale, przeszkody, znaki kursowe itp. Komunikacja w załodze, szczególnie ta niewerbalna – gesty, wspólne ruchy mające na celu napędzać jacht, współgrać, pozwalają uzyskać efekt synergii.